Ραψωδία τ΄ - Ο ΤΑΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΣΗΜΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Από παλιά υπήρχε η υποψία ότι η σημερινή Ιθάκη δεν είναι η Ομηρική.

Πολλές ενδείξεις υπήρξαν για ετούτο και κυρίως ότι ένα τόσο μικρό νησί δεν θα μπορούσε να φιλοξενεί τον πιο ξακουστό βασιλιά των Ομηρικών Επών. Σε αυτό συνέτεινε και το γεγονός ότι στη μικρή Ιθάκη, όσο κι αν έψαχναν οι παγκόσμιοι λάτρεις του Ελληνικού πολιτισμού τα ευρήματα ήταν δυσανάλογα λίγα...

...Και γίνονταν λιγότερα κάθε φορά που καινούρια ανακάλυψη ανακτόρου ερχόταν στο φως σε άλλες γωνιές του ηπειρωτικού, του νησιωτικού ή ακόμα και του μικρασιατικού ελληνισμού.


Οι Κεφαλονίτες έχοντας ‘‘χωνέψει’’ από αρχαιοτάτων χρόνων το όνομα Σάμη, απλώς παρακολουθούσαν αδιάφοροι, θεωρώντας ότι κάθε τι που σε αφθονία έβρισκαν στα χώματά τους, ήταν απλά σύμπτωση, ήταν των Τηλεβόων, ήταν κλασικό!

Στα δύσκολα χρόνια της φτώχιας και αραιά πυκνά των σεισμών, ποιος να ενδιαφερθεί για κάτι που υποτίθεται πως ήταν λυμένο;​
Κι ας φώναζε ο Τσιμαράτος, ο δάσκαλος, με τα πενιχρά μέσα που διέθετε!​
Κι ας απορούσε, έχοντας εκπλαγεί από τις τεράστιες ποσότητες Μυκηναϊκών κεραμεικών, ο Σπύρος Μαρινάτος...​
...Έλεγε μάλιστα ότι ο Πολιτισμός δεν θα λεγόταν Μυκηναϊκός, αλλά Κεφαλληνιακός, αν αυτά είχαν βρεθεί νωρίτερα από τα αντίστοιχα του αργολικού πεδίου!...​
...Και συμπληρώνω εγώ, επειδή η λέξη Κεφαλληνία περιέχει μέσα της και τη λέξη Έλληνες!

Και όταν ο διασημότερος συνεργάτης του Σλήμαν, ο Νταίρπφελντ, εγκατέλειψε τη μικρή Ιθάκη για τη Λευκάδα, επειδή όπως και να γίνει ταιριάζει καλύτερα με τις Ομηρικές περιγραφές και αποστάσεις, άρχισαν όλοι να προβληματίζονται...


Βέβαια η έρευνα για τη Λευκάδα, όπως έχουμε ήδη αναλύσει έχει εγγενείς ασάφειες, για αυτό και ενώ ερευνάται εδώ και πάνω από 100 χρόνια απλώς έχει ενταχθεί μέσα στο ευρύτερο προς διερεύνηση πεδίο.

Ας θυμίσουμε κάποιες ασάφειες:​
Η Τηλεμάχεια και η πορεία επιστροφής του Οδυσσέα από τους Φαίακες δυσκολεύονται να συναντηθούν.​
Η Λευκάδα ασφαλώς και δεν έχει ένα Νήριτο που να ξεχωρίζει σαν σημείο αναφοράς για όλο το Ιόνιο.​

Δείχνει απομονωμένη από τα γύρω Ιόνια νησιά, αν βέβαια θεωρηθεί νησί με την παλιά έννοια της από θαλάσσης επικοινωνίας, αφού ήταν τότε μία μεγάλη Ακαρνανική χερσόνησος και τα εμπορικά δρομολόγια άνετα γίνονταν και δια ξηράς.

Και μια απορία: Τη Ζάκυνθο, η Λευκάδα πώς θα την είχε και δεν θα ανήκε στους Επειούς της Ηλείας και του Δουλιχίου;​

Όμως επειδή δεν είναι εδώ το θέμα μας για τη Λευκάδα, ας πεταχτούμε μέχρι τον Πόρο της Κεφαλονιάς.​

Είχαμε ξυπνήσει ένα πρωινό, πριν από 30 χρόνια στο Ληξούρι και προετοιμαζόμασταν για εκδρομή - προσκύνημα στην Ιθάκη. Για να μας πειράξει κάποια συγγενής μας έδειξε φωτογραφίες από περιοδικό ενός θολωτού τάφου στον Πόρο. Δεν είχε οροφή αλλά ήταν μεγάλος.

1613917575048.png
1613917651001.png

Επειδή την Ιθάκη δυσκολευόμουν να την αμφισβητήσω, ξεκίνησα -δύσπιστος στην αρχή- και αμέσως άρχισα να καταλαβαίνω ότι η γη των Κεφαλλήνων, υπό ευρεία έννοια, θα έπρεπε να προσεχθεί περισσότερο.

Χωρίς να εγκαταλείψω τις ξεναγήσεις φίλων στην Ιθάκη, μετά από λίγο καιρό, για εμένα και όλους τους γνωστούς μου ο Τάφος στα Τζανάτα είχε εξελιχθεί σε λαϊκό προσκύνημα.



Τώρα που έχω αναλάβει το βαρύ φορτίο της θεωρίας της Παλλικής, ο θαυμασμός μου για αυτόν τον τάφο είναι ακόμα μεγαλύτερος.​
Ήταν το ξυπνητήρι εκείνου του πρωϊνού και το έναυσμα ώστε τη στιγμή αυτή να υπάρχουν πέντε ολοζώντανες θεωρίες επί Κεφαλληνιακού εδάφους.​

1613918280195.png
1613918354761.png

Και το περίεργο, ένα ακόμα από τα θαύματα που γέννησε η Κεφαλληνιακή γη (τα άλλα είναι ας πούμε οι Καταβόθρες, η Κουνόπετρα, τα Σπήλαια, τα Καρστικά φαινόμενα, οι Σεισμοί, το σχήμα του νησιού),...

...Το περίεργο είναι ότι αν στον Πόρο είναι θαμμένος ο Οδυσσέας, πράγμα που όλοι το ευχόμαστε, αν τα άλλα οστά είναι του Τηλέμαχου, τότε πάει περίπατο η υπόλοιπη ταύτιση της Ιθάκης με την περιοχή των Πρόννων, δηλαδή του Πόρου, επειδή απλούστατα υπάρχει ο χρησμός του Τειρεσία.

Και γιατί να μην είναι ο Τάφος, ας πούμε του Πολύκτορα, για τον οποίο δεν έχει γίνει λόγος πού κατέληξε;​
Απλούστατα γιατί υπήρξε ευτυχώς αποκάλυψη σημαντικότατου ευρήματος: Του ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΥ !​
Είπαν ότι είναι ο σφραγιδόλιθος του βασιλικού οίκου του Οδυσσέα, ότι ήταν του ίδιου του βασιλιά...​
...Και ότι βρέθηκε τυχαία ένα εκατοστό κάτω από την επιφάνεια του εδάφους εντός του Τάφου.​
Και πού γνωρίζουμε ότι η μορφή που είναι χαραγμένη χρησιμοποιήθηκε σαν έμβλημα ακόμα και από τον Τηλέμαχο;​
ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν ο Όμηρος περιλαμβάνει και μία τέτοια περιγραφή, τότε πρέπει να έζησε πολύ κοντά στα χρόνια εκείνα και έτσι μάλλον αποδεικνύεται ότι ήταν γνήσιος απόγονος του Οδυσσέα και του Τηλεμάχου. Το έμβλημα θα είχε άλλωστε ξεχαστεί τετρακόσια χρόνια μετά.​
«Μ` ΕΝΑ ΣΜΠΑΡΟ ΔΥΟ ΤΡΥΓΟΝΙΑ» Και ο ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ του Οδυσσέα! Και ο Όμηρος ΥΙΟΣ του Τηλεμάχου!!​

Υπάρχει μια περιγραφή λοιπόν από τον ίδιο τον Οδυσσέα προς την Πηνελόπη τότε που έκανε τον ζητιάνο. Έλεγε χίλια ψέματα και μέσα σε εκείνα, ότι είδε τον Οδυσσέα στην Κρήτη κατά τη διάρκεια του δρομολογίου προς την Τροία:

«... Χλαῖναν πορφυρέην οὔλην ἔχε δῖος Ὀδυσσεύς,
διπλῆν· (ἐν δ’ ἄρα) αὐτάρ οἱ περόνη χρυσοῖο τέτυκτο
αὐλοῖσιν διδύμοισι· πάροιθε δὲ
δαίδαλον ἦεν·
ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἐλλόν,
ἀσπαίροντα λάων·
τὸ δὲ θαυμάζεσκον ἅπαντες,
ὡς οἱ χρύσεοι ἐόντες
ὁ μὲν λάε νεβρὸν ἀπάγχων,
αὐτὰρ ὁ ἐκφυγέειν μεμαὼς ἤσπαιρε πόδεσσιν.
Τὸν δὲ χιτῶν’ ἐνόησα περὶ χροῒ σιγαλόεντα,
οἷόν τε κρομύοιο λοπὸν κάτα ἰσχαλέοιο.
Τῶς μὲν ἔην μαλακός, λαμπρὸς δ’ ἦν ἠέλιος ὥς.

Ἦ μὲν πολλαί γ’ αὐτὸν ἐθηήσαντο γυναῖκες. ...»
Οδύσσεια τ΄ 225-235
... Χλαίνη σγουρή ο Οδυσσέας σα θεός είχε μια πορφυρή,
διπλή· έπειτα σε αυτή περόνη από χρυσό ενώνετο
με δίδυμους αυλούς· κι υπήρχε
σκάλισμα μπροστά·
σκυλί στα μπροστινά θήραμα παρδαλό είχε μέσα στα πόδια,
στις πέτρες που να σπαρταρά
· και το θαυμάζαν άπαντες,
σα νά ‘τανε χρυσοί εκεί στην πέτρα
ο μεν τραβούσε για να πνίξει το ελαφάκι,
τότε εκείνο
πάλευε να φύγει εναγωνίως χτύπαγε ποδάρια σπαρταρώντας.
Τον δε χιτών’ εννόησα κατάσαρκα ν’ αστράφτει κεντητό,
όπως κι ένα κρεμμύδι τυλιχτό πιο κάτω απ’ το ισχίο.
Έτσι και ήταν μαλακός, και λαμπερός σαν ήλιος.

Και αφ’ ενός πολλές αυτόν γυναίκες βέβαια θαυμάσαν. ...​

...

Αν λοιπόν ο σφραγιδόλιθος του Πόρου έχει σκυλί που στα μπροστινά του πόδια κρατά παρδαλόχρωμο θήραμα, το οποίο δίνει την εντύπωση ότι χτυπά τα πόδια την ώρα που σπαράσσει για να φύγει.

...Τότε ο σφραγιδόλιθος είναι του ίδιου του Οδυσσέα.​

Η παραπάνω περιγραφή του Ομήρου δεν έγινε στην τύχη. Κάτι ήθελε να πει. Είναι συνθηματική περιγραφή τόσο προς την Πηνελόπη όσο και προς κάθε άλλον παραλήπτη.

Αν λοιπόν η παράσταση πάνω σε αυτό το δαίδαλον ταιριάζει με αυτό που δείχνει ο σφραγιδόλιθος, τότε το γεγονός αυτό θα ποιστοποιεί και τη γνησιότητα του Τάφου.

Και τότε γιατί η Ιθάκη δεν είναι στον Πόρο αφού εκεί βρέθηκε ο Τάφος του Οδυσσέα; Αφενός ίσως ο Τάφος αρχικά να μην προοριζόταν για τον ίδιο!​
Διαπίστωσα αφετέρου όταν τον επισκέφτηκα, ότι η ποιότητα κατασκευής είναι κακή.​
1613919876984.png
1613919924703.png

Δεν συγκρίνεται ούτε με του Ατρέα, που βέβαια είναι τεράστιος, ούτε με της Τίρυνθας που τον επισκεφτήκαμε και μελετήσαμε, ούτε από ότι διαπίστωσα μαζί με τον Μάκη Λυκούδη στους αντίστοιχους του Νέστορα στον Εγκλιανό της Πύλου και του Μενέλαου στην Πελλάνα.

Ο Τάφος στα Τζανάτα είχε φτιαχτεί πρόχειρα και βιαστικά, για αυτό και η κακή στατική μελέτη μας στερεί την ομορφιά της οροφής.


Μια εξήγηση είναι ότι κατά την οπισθοχώρηση των Αχαιών εμπρός στη Δωρική επέλαση, η περιοχή του Πόρου φιλοξένησε τον Τηλέμαχο με τη φρουρά του, λίγο πριν αναχωρήσουν για ανατολικό Αιγαίο, όπως το Δουλίχι (βλ. Ικαρία) και η Σάμη (βλ. Σάμος).

Μαζί τους ίσως έφεραν και τα οστά του φαίδιμου πατέρα.

Ο ομαδικός τάφος κοντά φανερώνει και τη σκληρή αναμέτρηση που επακολούθησε όπως διαπιστώθηκε από τους πολυχτυπημένους σκελετούς και για αυτό μάλλον και ο ίδιος ο Τηλέμαχος κατέληξε να φιλοξενηθεί εντός του Τάφου μαζί με τα οστά του πατέρα του.

Ο Όμηρος γνώριζε λοιπόν μέχρι εκεί που ο Οδυσσέας ετάφη μακριά από την πατρίδα, αλλά δεν έμαθε αυτά τα τελευταία γεγονότα. Είναι σίγουρα απόγονος του φύλου των Κεφαλλήνων και ίσως των ίδιων των πρωταγωνιστών!

...Διέφυγε προς το Αιγαίο με τα πλοία του Αγκαίου της Σάμης και του Δουλιχίου και ώσπου να βρεθεί στη Χίο γνώρισε περιπέτειες άγνωστες στο κοινό...​
...Αλλά ίσως μέσα στην Οδύσσεια, γιατί όχι και στην Ιλιάδα, να μπορούν να αποκρυπτογραφηθούν.​
Ποτέ δεν έμαθε τι απέγινε εκείνη η υπό τον Τηλέμαχο φρουρά, και ούτε ποτέ κανείς θα μάθει.​
Πάντως η απουσία του ονόματος της Ιθάκης από τους χώρους της Α΄ Μεταναστευτικής, φανερώνει πολλά.​

Ότι οι Ιθακήσιοι σκόρπισαν στα βουνά της Κεφαλληνίας, ίσως κάποιοι οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα. Πάντως δεν πιστεύω να διασώθηκαν στη σημερινή Ιθάκη γιατί το νησί αυτό ερήμωσε κατά διαστήματα.

... Ίσως η υπόθεση του «ἐξαλαπάξας» με τον Μενέλαο και τις Αμύκλες... Οδύσσεια δ΄ 176,177 «... μίαν πόλιν ἐξαλαπάξας, αἳ περιναιετάουσιν, ...»​
... να είναι πληροφορία που έφτασε στα αυτιά του Ομήρου στη Χίο.​
...’Ίσως τέλος-τέλος να σκόρπισαν στα βουνά και στα παράλια της Ηπείρου και γι’ αυτό εκεί ο Οδυσσέας ζει μέσα στις λαϊκές παραδόσεις.​

Βέβαια στην Παλική και στη Θηνιά σώζονται μέχρι σήμερα Ομηρικά ονόματα. Έχουν το θιακό κρασί, τα Θιακάτα, όλα τα ονόματα που αναλύσαμε στο ΝΗΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΕΙΕΣ, τους Ίρους και τους πένητες που ανακάλυψε από ιστορικές πηγές ο Νίκος Λιβαδάς. Έχουν την παρόμοια απόδραση, με την ψευτοδραπέτευση του Οδυσσέα (βλ. ραψ. ξ’), και δείχνουν τις αλυσίδες κάποιων που διέφυγαν στο μοναστήρι του Κεχριώνα.

... Έχουν τέλος και τη σπηλιά του Οδυσσέα στον Αθέρα!​

Επειδή ο Όμηρος γνώριζε φαίνεται περί μεταφοράς των οστών του Οδυσσέα μακριά από τον τόπο του, έκρυψε πίσω από τα παρακάτω λόγια του Τειρεσία το μυστικό:

«...ἔρχεσθαι δὴ ἔπειτα, λαβὼν εὐῆρες ἐρετμόν,
εἰς ὅ κε τοὺς ἀφίκηαι, οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν
ἀνέρες οὐδέ θ’ ἅλεσσι μεμιγμένον εἶδαρ ἔδουσιν·
οὐδ’ ἄρα τοὶ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους,
οὐδ’ εὐήρε’ ἐρετμά, τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται.
σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ’ ἀριφραδές, οὐδέ σε λήσει·
ὁππότε κεν δή τοι ξυμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης
φήῃ ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ
φαιδίμῳ ὤμῳ,
καὶ τότε δὴ γαίῃ πήξας εὐῆρες ἐρετμόν,
ἕρξας ἱερὰ καλὰ
Ποσειδάωνι ἄνακτι, (λ 130)
ἀρνειὸν ταῦρόν τε συῶν τ’ ἐπιβήτορα κάπρον,
οἴκαδ’ ἀποστείχειν ἕρδειν θ’ ἱερὰς ἑκατόμβας
ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,
πᾶσι μάλ’ ἑξείης. θάνατος δέ τοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ
ἀβληχρὸς μάλα τοῖος ἐλεύσεται, ὅς κέ σε πέφνῃ
γήρᾳ ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον· ἀμφὶ δὲ λαοὶ

ὄλβιοι ἔσσονται. τὰ δέ τοι νημερτέα εἴρω.» ...»
Οδύσσεια, λ’ 121-137
... πρέπει μετά να έλθεις, λαβών καλό κουπί
σ’ αυτούς όπου θα φτάσεις που δεν γνωρίζουν θάλασσα
άνδρες, που ούτε τρώνε φαγητό αλάτι νά ‘χει μέσα
ούτε γνωρίζουν βέβαια πλοία εμπορικά
ούτε και όμορφα κουπιά, και που φτερά τα λέν’ των πλοίων.
Μνήμα σου λέω φανερό, να μην το λησμονήσεις.
Κι αν όποτε βρεθεί κοντά λοιπόν άλλος διαβάτης
πει στο
διάσημο τον ώμο σου πως λιχνιστήρι έχεις,
τότε και πρέπει μες στη γη να μπήξεις το κουπί,
κι αφού θυσιάσεις όμορφα στον
Ποσειδών’ αφέντη,
ταύρο τον πιο αρσενικό και κάπρο επιβήτορα των χοίρων,
διάβαινε σπίτι κι εκατόμβες ιερές για να τελείς
στους αθανάτους τους θεούς, στον ουρανό που μένουν,
σ’ όλους καθέναν χωριστά. Για σε από τη θάλασσα ο θάνατος
θα έλθει τέτοιος ήσυχος, αυτός που θα σε πάρει
με πλούσια γεράματα και γύρω οι λαοί σου

θα είναι ευτυχείς. Και είπα το λοιπόν αυτά με ειλικρίνεια...​

Επειδή έχει μπήξει το κουπί και είναι ύβρις να το αφαιρέσει «εκ του τάφου», φαίνεται ότι ο Οδυσσέας δεν επιβιβάζεται πλοίου κατά την επιστροφή, που σημαίνει ότι η Ιθάκη του πρέπει να επικοινωνεί οδικά με αγροτικούς πληθυσμούς «που δεν γνωρίζουν θάλασσα»...

...Φαίνεται όμως, ότι για να έχει ο Οδυσσέας στον «φαιδίμῳ ὤμῳ... εὐῆρες ἐρετμόν», έχει ταξιδέψει μακριά από την πατρίδα του με πλοίο.​
... Από τον ΕΛΠΗΝΟΡΑ, μαθαίνουμε ότι αν πεθάνεις, οι σύντροφοί σου στο μνήμα, το ΚΟΥΠΙ αφήνουν στημένο όρθιο σαν ανάμνηση.​
«...ἔνθα σ’ ἔπειτα, ἄναξ, κέλομαι μνήσασθαι ἐμεῖο.
μή μ’ ἄκλαυτον ἄθαπτον ἰὼν ὄπιθεν καταλείπειν
νοσφισθείς, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι,
ἀλλά με κακκῆαι σὺν τεύχεσιν, ἅσσα μοί ἐστι,
σῆμά τέ μοι χεῦαι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης,
ἀνδρὸς δυστήνοιο, καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι·
ταῦτά τέ μοι τελέσαι πῆξαί τ’ ἐπὶ τύμβῳ ἐρετμόν,

τῷ καὶ ζωὸς ἔρεσσον ἐὼν μετ’ ἐμοῖσ’ ἑτάροισιν.» ...»
Οδύσσεια, λ’ 71-78​
ΣΗΜΑ: Μαζί ίσως με πανί ή κορδέλες σε τάφους το ...ΚΟΥΠΙ, ειδικά βασιλέων για να ξεχωρίζει, αποτελούσε ...ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ-ΣΗΜΑΙΑ, Αλκίνοος ( λ΄ 353).​
ΣΗΜΑΙΑ, Αλκίνοος « ...πᾶσι, μάλιστα δ’ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστ’ ἐνὶ δήμῳ.»...»​

Ο Οδυσσέας, κατά τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ, θα επιστρέψει σπίτι «οἴκαδ’ ἀποστείχειν» ΟΔΙΚΩΣ, αφού το πλοίο θα ήταν αδύνατον να τον περιμένει όσο να περιπλανηθεί και να ψάξει, ενώ συγχρόνως το ΚΟΥΠΙ θα το έχει μπήξει στον τάφο σαν ΣΗΜΑ. ...’’...πήξας εὐῆρες ἐρετμόν...’’

Άρα όσο μακριά κι αν είναι ο ΤΑΦΟΣ, ο Οδυσσέας δύναται να επιστρέψει με τα πόδια.​

Συνεπώς, ο ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ των ΟΜΗΡΙΚΩΝ ΕΠΩΝ, ο ΗΓΕΤΗΣ των ΚΕΦΑΛΛΗΝΩΝ είναι θαμμένος στο πλέον αντιδιαμετρικό τμήμα της Γης των Κεφαλλήνων σε σχέση με την ΟΜΗΡΙΚΗ ΙΘΑΚΗ !

Πράγματι, αν διανύσει κανείς τον κύριο όγκο της Κεφαλλονιάς, προχωρώντας νότια, λίγο πριν βρει τον «έξοδο» του Πόρου στο οροπέδιο των ΤΖΑΝΝΑΤΩΝ εκεί είναι και ο Τάφος...

Ενώ λοιπόν η περιοχή αυτή «συγχρωτίζεται» με τον Πόρο, για την Παλλική σαν Ομηρική Ιθάκη ταιριάζει, αφού είναι και μακρινή και δεν χρειάζεται να φύγει από το νησί!


Στη ραψωδία ψ’ της Οδύσσειας, ο Οδυσσέας λέει τα ίδια πράγματα στην Πηνελόπη, περιγράφοντας όσα είδε στον Κάτω Κόσμο και αλλάζοντας το δεύτερο πρόσωπο του Τειρεσία σε πρώτο:

''...ἐλθεῖν, ἐν χείρεσσιν ἔχοντ’ εὐῆρες ἐρετμόν,
εἰς ὅ κε τοὺς ἀφίκωμαι, οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν
ἀνέρες οὐδέ θ’ ἅλεσσι μεμιγμένον εἶδαρ ἔδουσιν·
οὐδ’ ἄρα τοὶ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους
οὐδ’ εὐήρε’ ἐρετμά, τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται.
σῆμα δέ μοι τόδ’ ἔειπεν ἀριφραδές, οὐδέ σε κεύσω·
ὁππότε κεν δή μοι ξυμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης
φήῃ ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ,
καὶ τότε μ’ ἐν γαίῃ πήξαντ’ ἐκέλευσεν ἐρετμόν,
ἕρξανθ’ ἱερὰ καλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι,
ἀρνειὸν ταῦρόν τε συῶν τ’ ἐπιβήτορα κάπρον,
οἴκαδ’ ἀποστείχειν ἕρδειν θ’ ἱερὰς ἑκατόμβας
ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,
πᾶσι μάλ’ ἑξείης· θάνατος δέ μοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ
ἀβληχρὸς μάλα τοῖος ἐλεύσεται, ὅς κέ με πέφνῃ
γήρᾳ ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον· ἀμφὶ δὲ λαοὶ

ὄλβιοι ἔσσονται. τὰ δέ μοι φάτο πάντα τελεῖσθαι.» .. ''
Οδύσσεια, ψ΄ 268-284​
Τελειώνει με τη επιβεβαίωση ότι όλα ΘΑ γίνουν, δηλαδή για εμάς τους μεταγενέστερους ότι όλα έχουν πραγματοποιηθεί:​
ψ΄ 284 ...αυτά που μού ‘πε όλα θα γενούν»...​
Για μένα λοιπόν, ο Τάφος στα Τζαννάτα, και ώσπου να βρεθεί καλύτερος ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ ΤΑΦΟΣ, ο οποίος και να πληροί όλες τις παραπάνω προδιαγραφές.
ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΠΟΥ ΘΑΦΤΗΚΕ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ. ΕΝΑ ΕΥΡΗΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΑΞΙΑΣ !​
 
Τελευταία επεξεργασία:

Σχόλια

Μπλουζα Κάτω μέρος