Ραψωδία β' - Η Συνέλευση των Ιθακησίων στα πρανή του Κρίκελλου στο Λιβάδι Παλικής.

1600680712154.png


«... Κοῦροι ἐμοὶ μνηστῆρες, ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς,
μίμνετ᾿ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος
ἐκτελέσω, μή μοι μεταμώνια νήματ᾿ ὄληται,
Λαέρτῃ ἥρωι
ταφήιον, εἰς ὅτε κέν μιν
μοῖρ᾿ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο,
μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ.

αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας. ...»
Η Πηνελόπη ξεγελάει τους μνηστήρες της:
... Αφού Οδυσσέας πέθανε, μνηστήρες νεαροί μου
τον γάμο μου μη βιάζεστε, μέχρι ένα
πανί
πλέξω, μη μου χαλάσουνε ζουζούνια τις κλωστές,
για τον Λαέρτη τον
Ταφιό, τον ήρωα σαν έλθει
η μοίρα του αλύπητου τον ρίξει του θανάτου,
μη με μισήσει Αχαιών καμιά γριά στην πόλη,
πως κείται δίχως
σάβανο κι ας είχε πολλά αποκτήσει
...
Οδύσσεια β' 96-102

Σημερινά τοπωνύμια: ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΤΑ, τόπος ονομαστός για τους νέους; ΦΑΡΣΑ, πληθυντικός του ΦΑΡΟΣ.​
ΠΑΝΙ (το), λέγεται το τριγωνικό κόψιμο βράχου τής φωτογραφίας από κατολίσθηση μετά τον ΣΚΑΒΔΟΛΙΤΗ.​

1600682437312.png
1600682483088.png

Άρα τα αντίστοιχα κοψίματα στα βράχια κάτω από τα Φάρσα στη ΓΥΡΑ, έδωσαν το όνομα στο χωριό. Όχι Φάρη αλλά ιδιωματικά ΦΑΡΣΑ, από το θάρρος ή θάρσος (παράγωγο θράσος). Πάντως η μεγάλη κατολίσθηση αριστερά από τα Κουρουκλάτα, όπως φαίνεται από το Ληξούρι, μοιάζει με ΚΟΥΡΟ της Αρχαϊκής περιόδου, χωρίς όμως κεφάλι !


1600683073610.png

Το ΤΑΦΗΙΟΝ πρέπει, αφού καταργήθηκαν τα κεφαλαία, να γράφτηκε με μικρό ταυ (κακώς) ως επίθετο του “φάρος”. Το ΤΑΦΗΙΟΝ ΦΑΡΟΣ, είναι το ρούχο του τάφου ή σάβανο... Όμως ΣΑΒΑΝΟ λίγο μετά είναι όπως βλέπουμε το “ΣΠΕΙΡΟΝ” (102 ἄτερ σπείρου = χωρίς σάβανο).


Στην υποδοχή όμως του Τηλέμαχου (ραψωδία π΄) από τον ξαφνιασμένο Εύμαιο (ΤΑΦΩΝ), πολύ αργότερα και όταν συναντήθηκαν στη στάνη, παρουσία του μεταμορφωμένου σε ζητιάνο Οδυσσέα, διαπιστώνουμε ότι το Ταφήιον έχει άλλη έννοια.


ΤΑΦΙΟΙ ήταν πειρατές (από το ταφών = ξαφνιασμένος, μάλλον σαλταδόροι) από τους οποίους όπως διαπιστώνουμε κατάγεται και ο Λαέρτης. Και πράγματι πριν την ώρα του θανάτου έρχεται στο μυαλό η ανάμνηση της καταγωγής.


ΤΑΦΟΣ όπως λέμε ΠΑΦΟΣ. Άρα η μετάφρασή μας είναι σωστή.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι Τάφιοι είναι και πρόγονοι των Ιθακησίων, και συγχρωτίζονται με την Ομηρική Ιθάκη. Και επειδή η καταγωγή είναι κάτι ΙΕΡΟ, γι’ αυτό και η Αθηνά πρωτομεταμορφώνεται στον ΗΓΕΤΗ των Ταφίων τον ΜΕΝΤΗ.

1600684311538.png

Η διαδρομή για έναν πεζό από την επικράτεια των Ταφίων στο άστυ της Ιθάκης.

«...Τηλέμαχ', ἤδη μέν τοι ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
ἥατ᾿ ἐπήρετμοι τὴν σὴν ποτιδέγμενοι ὁρμήν,
ἀλλ᾿ ἴομεν, μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο. ...»
Οδύσσεια β' 402-404​

Λέει η Αθηνά ως Μέντωρ, λίγο πριν φύγουν για Πύλο, ότι ήδη οι σύντροφοι κωπηλάτες είναι έτοιμοι (ἐπήρετμοι). ΤΗΛΕΜΑΧΕΙΔΗΣ, είναι ο διάδοχος του Τηλεμάχου.


Κατά την εκδοχή που εμείς ασπαζόμαστε, ο Τηλέμαχος γνώρισε στην Πύλο την κόρη του Νέστορα (την ΚΑΛΗ ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ, ραψωδία γ΄), η οποία ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ τον έλουσε η ίδια και όχι οποιαδήποτε ΔΜΩΑ από το προσωπικό.


Είναι μια πολύ σοβαρή ένδειξη αυτή, ότι ο χρησμός που πήρε ο αυτοκράτορας ΑΔΡΙΑΝΟΣ είναι σωστός: Ο Όμηρος είναι εγγονός του ΟΔΥΣΣΕΑ και του ΝΕΣΤΟΡΑ, γι’ αυτό η Αθηνά λέει «Τηλέμαχ’ ἤδη», λίγο πριν την Πύλο, και γι’ αυτό επίσης ο ποιητής εκθειάζει τους παπούδες του στα έπη, βασιλείς της Ιθάκης και της Πύλου. (Το 2006 δημοσιεύσαμε το Ομηρικό μυθιστόρημα «Ο ΣΑΜΙΚΟΣ», το οποίο εξετάζει πτυχές τής ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΖΩΗΣ του Ομήρου!).


1600685441020.png



«...τοῖσιν δ᾿ ἴκμενον οὖρον ἵει γλαυκῶπις Ἀθήνη,
ἀκραῆ Ζέφυρον, κελάδοντ᾿ ἐπὶ οἴνοπα πόντον.
Τηλέμαχος δ᾿ ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσεν
ὅπλων ἅπτεσθαι: τοὶ δ᾿ ὀτρύνοντος ἄκουσαν
.
ἱστὸν δ᾿ εἰλάτινον κοίλης ἔντοσθε μεσόδμης
στῆσαν ἀείραντες, κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν,
ἕλκον δ᾿ ἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν.
ἔπρησεν δ᾿ ἄνεμος μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ
κῦμα
στείρῃ πορφύρεον μεγάλ᾿ ἴαχε νηὸς ἰούσης:
ἡ δ᾿ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
δησάμενοι δ᾿ ἄρα ὅπλα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
στήσαντο κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο,
λεῖβον δ᾿ ἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν,
ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃ.

παννυχίη μέν ῥ᾿ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον.
Ἠέλιος δ’ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην
, ...»
Οδύσσεια β' 420-434 και γ' 1

Ο Ζέφυρος τής αναχώρησης τού Τηλεμάχου από Ιθάκη για Πύλο ελάχιστες τύχες δίνει στις άλλες θεωρίες για την αναζήτηση τής Ομηρικής Ιθάκης, επειδή είναι άνεμος δυτικός.


Μόνο οι θεωρίες της ΠΑΛΙΚΗΣ μπορούν να σταθούν, γιατί με τις άλλες, το πλοίο θα κατέληγε στην Ακαρνανία!

Μάλιστα, όπως ξεκινά το πλοίο με το σούρουπο απ’ το Λιβάδι, αφήνει αριστερά το Αργοστόλι περνώντας ανοιχτά απ’ το Ληξούρι, σχίζει το ΠΟΡΦΥΡΟ κύμα και, ...κερδίζει σαν τελευταία εντύπωση το έλατο τού Αίνου.



1600687307304.png

Ο Όμηρος προσδιορίζει με ακρίβεια τη διεύθυνση του δρομολογίου.​
Όχι γενικά ΩΚΕΑΝΕΙΑ ΛΙΜΝΗ, απ’ όπου ανατέλλει η ΗΩΣ.​
Εδώ πηγαίνουμε από την Ιθάκη (αναχώρηση κατά το σούρουπο) προς την Πύλο, όπου φτάνουμε κάποια πρωινή ώρα τελετών.​
ΑΡΑ, κατά την ανατολή διερχόμαστε πλησίον λίμνης, απ’ όπου και φαίνεται αριστερά από το πλοίο η ανατολή.​
Το πλοίο λοιπόν διέρχεται από την ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΚΑΪΑΦΑ, η οποία εφάπτεται της θαλάσσης! Στη Γεωγραφία ο Όμηρος παίρνει άριστα.​
1600687046279.png
 
Τελευταία επεξεργασία:
Γ
Πόσο συμφωνώ με τα στοιχεία... Παραθέτω ενδεικτικά επιπλέον αποδεικτικές πληροφορίες:

Η Ιθάκη του Οδυσσέως είναι η Κεφαλονιά. Ας αρχίσουμε από το Β της Ιλιάδας, όπου καταγράφεται η σύναξη των Αχαιών στην Αυλίδα, στο μέρος της αναχώρησης των πλοίων για την Τροία. Ποιοι ηγεμόνες ήρθαν, από πού, με πόσα πλοία, με πόσους άνδρες. Οι πληροφορίες που αντλούνται μέσα από τα κείμενα του Ομήρου για τη γεωγραφία, αυτός ο «ομηρικός κατάλογος», έχει χαρακτηριστεί «η πάσα αλήθεια». Στον ομηρικό αυτόν «κατάλογο» ο ακριβέστατος Όμηρος καταγράφει επισήμως (Β, 631 και εξής):

«Αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλληνίας μεγαθύμους, οἵ ῥ’ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον, καὶ Κροκύλεια ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν, οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδὲ οἵ Σάμον ἀμφινέμοντο, οἵ τ’ ἤπειρον ἔχον ἠδ’ ἀντιπέραια νέμοντο· τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ Μῆτιν ἀτάλαντος, τῷ δ’ ἄμα νῆες ἔποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.»

Δηλαδή:

«Ο Οδυσσέας συνάντησε ανδρείους Κεφαλλήνες, στο σεισόφυλλο Νήριτο έμειναν στην Ιθάκη, στα Κροκύλεια, στην τραχεία Αιγίλιπα, στη Σάμη, και στη Ζάκυνθο και ακόμη στα απέναντι τα μέρη της στεριάς της αντικρινής. Σε αυτούς ο Οδυσσέας ήταν αρχηγός παρόμοιος στη σκέψη με τον Δία. Δώδεκα κοκκινόπλωρα πλοία μαζί του είχε.»

Όπως φαίνεται φανερό από αυτούς τους στίχους, ο Οδυσσέας ηγεμόνευε, όπως και ο πατέρας του Λαέρτης («Λαέρτης Κεφαλήνεσσιν ἀνάσσων» – ω, 378), όχι στην συμβολική Ιθάκη, αλλά στην Κεφαλονιά. Όταν έφθασε η ώρα του πολέμου, ο Οδυσσέας συγκέντρωσε πολεμιστές από την Κεφαλλονιά και από τις γύρω περιοχές και ξεκίνησαν για την Αυλίδα. Γι’ αυτό και ο Στράβων αναφέρει ότι «ἐπὶ τῆς Ἀκαρνανίας ὁ Λαέρτης καὶ οἱ Κεφαλῆνες κατεστήσαντο» (C, 322).

Εν ολίγοις, μόλις τα πλοία συγκεντρώθηκαν στην Αυλίδα και ξεκίνησε η προετοιμασία, γύρω από τους βασιλιάδες των πόλεων, ήταν παρατεταγμένοι και οι πολίτες τους: γύρω από τον βασιλιά των Αθηνών οι Αθηναίοι, των Θηβών οι Θηβαίοι κ.λπ., του Οδυσσέα όμως οι Κεφαλλήνες (;).

Ας μεταφερθούμε στην Οδύσσεια:

Ο Ευπείθης, ο πατέρας του Αντίνοου, ενός εκ των μνηστήρων, κατηγορεί τον Οδυσσέα για τη μνηστηροφονία, λέγοντας: «ἔκτεινε Κεφαλλήνων ὄχ’ ἀρίστους» (=σκότωσε τους εξόχως αρίστους από τους Κεφαλλήνιους).

Ακόμα και ο Φιλοίτιος (ένας βοσκός της Ιθάκης, που έβοσκε τα κοπάδια βοοειδών του Οδυσσέα, στον οποίο τελικώς εμφανίζεται πιστός: μαζί με τον Εύμαιο κλειδώνει τους μνηστήρες στο ανάκτορο του Οδυσσέα και τους κλέβει τα όπλα) αναφωνεί αφηγούμενος: «Αχ, ο Οδυσσέας μου ο καλός, που μ’ έβαλε παιδάκι να επιστατώ τα βόδια του στη γη των Κεφαλλήνων» («Κεφαλλήνων ἐνὶ δήμῳ») (υ, 210).

Αλλά και οι τραγικοί ποιητές γενικώς τον Οδυσσέα τον αναφέρουν ως βασιλιά της Κεφαλονιάς. Για παράδειγμα:

  • Ο Ευριπίδης στην τραγωδία Κύκλωψ: -Χαῖρ’ ὦ ξένε ὅστις δ’ εἶ φράσον, πάτραν τε σήν. - Ἴθακος Ὀδυσσεύς, γῆς Κεφαλλήνων ἄναξ.
  • Ο Σοφοκλής στην Φιλοκτήτη: - ὦ ξένε Κεφαλλήν
Είναι απαραίτητο να αναφερθούμε και στους γνωστούς στίχους της Οδύσσειας (ι, 19 και εξής), όπου ο Οδυσσέας αποκαλύπτοντας στον Αλκίνοο, τον βασιλιά των Φαιάκων, την ταυτότητά του, περιγράφει ακολούθως το νησί του, την πατρίδα του, εκεί αργότερα θα τον συνοδεύσουν οι Φαίακες με τα θαυμάσια πλοία τους:

«εἴμ᾽ Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν
ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει.
ναιετάω δ᾽ Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ᾽ ὄρος αὐτῇ,
Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι
πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,
Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται
πρὸς ζόφον
, αἱ δέ τ᾽ ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ᾽ ἠέλιόν τε,…»

Δηλαδή:

«Είμαι ο Οδυσσέας του Λαέρτη ο γιος, που όλοι με ξέρουν για τους δόλους μου και η δόξα μου στον ουρανό θα φτάσει. Και κατοικώ στην Ιθάκη, που εύκολα μπορείς να τη δεις. Που έχει το όρος Νήριτο, το περήφανο βουνό, ολόγυρα νησιά πολλά, το ένα δίπλα στ’ άλλο, Δουλίχιο και Σάμη και δασωμένη Ζάκυνθος. Αυτή (=η νήσος μου) κείται στη θάλασσα επίπεδη, βρίσκεται όμως πιο ψηλά στην αλμυρή τη θάλασσα και προς τη δύση, ενώ οι άλλες (νήσοι) πιο μακριά, προς την ανατολή και τον ήλιο

Οι στίχοι αυτοί είναι λες και φωτογραφίζουν την Κεφαλονιά. Εάν παρατηρήσουμε έναν χάρτη, θα διαπιστώσουμε πράγματι ότι ανάμεσα στα Επτάνησα αυτό που βρίσκεται πιο δυτικά (πρὸς ζόφον) είναι η Κεφαλονιά, ενώ τα κοντινά νησιά (Λευκάδα, Ιθάκη, Ζάκυνθος) βρίσκονται πιο ανατολικά της Κεφαλονιάς.

Πράγματι, λοιπόν, η ομηρική Ιθάκη δεν είναι η σημερινή ομώνυμη νήσος, αλλά η διπλανή της, η Κεφαλονιά. Τελικά, η πατρίδα του Οδυσσέα που τόσα χρόνια πάλευε να φθάσει είναι η νήσος Κεφαλονιά…
 
Μπλουζα Κάτω μέρος