Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΙΘΑΚΗ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΣΤΕΡΙΩΣΕ ΣΤΟ ΔΙΠΛΑΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΝΗΣΙ;


1619803299688.png

(Αυτό εδώ, φίλε αναγνώστη, το άρθρο μην το διαβάσεις… Είναι γεμάτο ΨΕΜΑΤΑ, είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ για ενήλικους… ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ!)​

Ήμουν σε ΔΙΑΛΕΞΗ το 2004, όταν ο ιστοριοδίφης Γεράσιμος ΓΑΛΑΝΟΣ αποκάλυψε στο χαιρετισμό του ότι για το θέμα της ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΙΘΑΚΗΣ έχουν αναπτυχθεί πάνω από πενήντα πέντε (55) θεωρίες!...


Σήμερα, μετά τη δική μου, του κ. Bittlestone, του κ. Κορδώση (υπέρ της ν. Ιθάκης), του κ. Καρύδη για το νησί της Λευκάδας και άλλων πέντε ερευνητών, έχουμε περάσει τις εξήντα πέντε!

Όλες αυτές κάτι κοινό έχουν μεταξύ τους. Παραδείγματος χάριν ότι η Αυτοκρατορία του Οδυσσέα δεν ήταν στο Αιγαίο ή στον Ατλαντικό…​
Ήταν δυτικά ή βορειοδυτικά του Πατραϊκού κόλπου. Περιελάμβανε σίγουρα τα σημερινά νησιά ΖΑΚΥΝΘΟ, ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, ΙΘΑΚΗ.​
Όλα αυτά είναι αλήθεια. Ό,τι και να λένε οι θεωρίες, όσα σφάλματα και να έχουν, δεν μπορεί, διατηρούν και ένα ποσοστό που πλησιάζει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.​

Όμως από κει και μετά, αφού το «νησί» της Ιθάκης πάνω στο οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Οδυσσέας, δεν μπορεί παρά να είναι μόνο ένα, οι υπόλοιπες θεωρίες ΣΦΑΛΛΟΥΝ.

Συνεπώς, οι θεωρίες που προσδιορίζουν κάποιο άλλο λένε ΨΕΜΑΤΑ!​
Εγώ, παραδείγματος χάριν, που μέχρι το 2003 δεν είχα μελετήσει αρκετά ιστορικά δεδομένα διατύπωσα στην ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ένα μεγάλο ψέμα…​
…Όπως και ο Μανώλης Ανδρόνικος που επί 30 χρόνια υπέθετε ότι ο τάφος του Φιλίππου ήταν σε άλλη μεριά…​

...Λέω στην ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, ότι τα ονόματα των νησιών της Αυτοκρατορίας του Οδυσσέα άλλαξαν κατά την Α΄ Μεταναστευτική (δηλαδή από τότε το νησί δίπλα στην Κεφαλονιά ονομάζεται Ιθάκη) λόγω της καθόδου των Δωριέων.

Έτσι νόμιζα, ότι μετά από 3000 χρόνια όλοι πια έχουν πιστέψει ότι λέγεται ΙΘΑΚΗ.


Αυτό είναι Ψέμα, είναι ψέμα διαρκείας πολλών αιώνων, γιατί όπως θα δούμε το νησί αυτό για πολλούς αιώνες είτε δεν λεγόταν έτσι, είτε ήταν έρημο!...

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ νέα και αρχαία του νομού ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ, Αντωνίου Μηλιαράκη 1890, κεφάλαιο ΙΘΑΚΗ, σελίδες από 153 έως 155:​

«Αι οικογένειαι, ων τα επώνυμα εμνημονεύσαμεν δεν κατοικούσι την Ιθάκη προ αμνημονεύτων χρόνων, ως τούτο δύναταί τις να είπη περί των κατοίκων Κεφαλληνίας και άλλων νήσων. Κατά τας εν τη νήσω παραδόσεις, και κατά γραπτά μνημεία αναμφισβητήτου ιστορικού κύρους η Ιθάκη περί τας αρχάς (σημ. ΝΦΚ εννοεί 1500, οπότε σωστό είναι το τέλος) της 15ης εκατονταετηρίδος ήτο έρημος κατοίκων, άγνωστον δ’ επί πόσον χρόνον. Γνωστόν δ’ είνε ότι η νήσος αύτη, η τόσον πεφημισμένη ένεκα των ομηρικών επών δεν έχει ιστορίαν, μόνον κατά περιόδους ιστορικάς μακράν απ’ αλλήλων αφισταμένας μνημονεύεται το όνομά της· τέλεον δ’ ελησμονήθη κατά τον μέσον αιώνα. Το όνομα αυτής αλλοιωθέν εις Θιάκι (το) παρέμεινεν εις τους περιοίκους Κεφαλλήνας, Λευκαδίους και Ακαρνάνας, αλλ’ οι κοσμογράφοι και ναυτικοί της Δύσεως ονόμαζον ταύτην Val di Compare, Κοιλάδα του Κουμπάρου.


Εν έτει 1504 η ενετική γερουσία εξέδωκε διάταγμα τη προτροπή του προβλεπτού της Κεφαλληνίας Αλιβίζη Σολομών, (1502), όπερ απέστειλεν εις πάντας τους κατά την Ανατολήν διοικητάς, εν ω διελάμβανεν ότι νήσος παρά την Κεφαλληνίαν κειμένη και ονομαζομένη Val di Compare είνε έρημος, και ότι πρέπει να κατοικηθή και να καλλιεγηθή, διότι είνε γόνιμος και καρποφόρος, προς τούτο δ’ επιτάσσει όπως αναγγείλωσιν οι διοικηταί της Ανατολής ότι όστις ήθελεν ελθεί και κατοικήσει την νήσον και ασχοληθή εις την καλλιέργειαν της γης ήθελε λάβει δωρεάν γαίας ως τελείαν ιδιοκτησίαν αυτού και των κληρονόμων του, και ότι επί 5 έτη θέλει είσθαι αφορολόγητος, μετά παρέλευσιν δε της πενταετίας υποχρεούτο να καταβάλλη εις την Κάμαρα της Κεφαλληνίας ό,τι και οι κάτοικοι της Κεφαλληνίας.


Μετά την διαταγήν ταύτην φαίνεται ότι πολλοί εκ Κεφαλληνίας και εκ της Στερεάς Ελλάδος έσπευσαν και κατώκισαν την έρημον νήσον κτίσαντες εν αρχή πόρρω της θαλάσσης τας κατοικίας των.

. . . . . . . . . . .​

Εν εγγράφω δε του 1548 αναφέρεται ότι εν τη νήσω είχον κτισθεί τρία χωρία εις τρεις διαφόρους τόπους αυτής, οικούμενα υπό 60 περίπου οικογενειών διατελουσών εν μεγίστω φόβω ένεκα των πειρατών· διότι δεν είχον ουδέν φρούριον όπως καταφεύγωσι προς σωτηρίαν των, πλην των ορέων. Εν τούτω τω εγγράφω μνημονεύεται ο λιμήν Βαθύ (Vathi). Έτερον δ’ έγγραφον του 1563 μνημονεύει ότι τότε η νήσος ήτο καλώς κατωκημένη και ότι του Κώστα Πουλιέζου αποθανόντος, ον είχε διορίσει η Ενετία ως καπιτάνον της Ιθάκης δια βίου, ανάγκη παρέστη να δοθή δικαίωμα εις το συμβούλιον της νήσου να εκλέξη έτερον· αλλ’ οι Κεφαλλήνες εζήτησαν τότε να παραχωρηθή αυτοίς το δικαίωμα του διορίζειν ένα εκ των ευγενών Κεφαλλήνων καπιτάνον της νήσου, διότι η Ιθάκη κυρίως είχε κατοιθή υπό αποίκων Κεφαλλήνων.

Ο Porcacchi τω 1572 γράφει ότι ήτο ικανώς κατοικημένη.



Ο Piacenza δε τω 1688 γράφει ότι ήτο τραχεία, ότι δεν εγένετο επ’ αυτής ουδεμία καλλιέργεια, και ότι εις αυτήν κατώκουν πειραταί και κακοποιοί άνθρωποι, οίτινες δια την ιδίαν αυτών σωτηρίαν παρεσκεύασαν αυτόθι διαμονήν αθλίαν και αφανή.


Ο κοσμογράφος της Ενετίας Κορονέλλης (1685) περί Ιθάκης σημειοί ότι επί των χρόνων του εκαλείτο Θιάκι (Teacchi) ή Μικρά Κεφαλληνία (Cefalonia Picciola) ότι ο Niger ονομάζει ταύτην Val di Compagno και ο Σοφιανός Val di Compare. Περιγράφει είτα την θέσιν αυτής προς την Κεφαλληνίαν, τον πορθμόν κτλ., αναφέρει τον λιμένα Βαθύ και δύο ετέρους τον Σαρακήνικο (Sarachinicco) και το Γιδάκι (Gidachi). Μνημονεύει τρία χωρία το Βαθύ, Ανωήν και Εξωήν, κατοικούμενα υπό 15.000 κατοίκων, ων μέγα μέρος προήρχετο εκ Ζακύνθου, Κεφαλληνίας και Κερκύρας, και ότι διωκείτο υπό Κεφαλλήνος διοικητού φέροντος τον τίτλον καπιτάνου της Ιθάκης.


Πλην δε της παραδόσεως και της μαρτυρίας των Ενετικών εγγράφων περί ερημώσεως της Ιθάκης, μαρτυρούσι περί ταύτης και αυτά έτι τα γεωγραφικά ονόματα των διαφόρων μερών της νήσου, άτινα δεν έχουσί τι το ιδιάζον, το απορρέον εξ ιστορικής τινός πηγής μαρτυρούσης συνεχή τον οικισμόν της νήσου από αμνημονεύτων χρόνων. Τα ονόματα των τριών περιοχών της νήσου Βαθύ, Ανωή, Εξωή είνε κοινά εις πολλά μέρη, και δη εν Κεφαλληνία, εξ ης και ελήφθησαν· ακρωτήρια πολλά φέρουσιν ονόματα αγίων, έν το όνομα Σαρακήνικο, όπερ είνε συνηθέστατον εν Ελλάδι και Ιταλία· το όνομα Παληόκαστρον επίσης, το Πόλις επίσης ως εκ των εκεί ερειπίων· τα όρη της Ανωής και Εξωής δεν έχουσιν ίδιον όνομα· το υψηλόν του μεσημβρινού τμήματος λέγεται Πεταλέϊκο βουνό εκ των Πεταλαίων (οικογένεια), οίτινες είχόν ποτέ την κυριότητα αυτού· το Πέρα Πηγάδι είνε ονομασία επίσης κοινή· τα ονόματα μόνον Κιόνι, Φιλιατρό και Φρίκες ηδύναντο να γενήσωσιν υπόνοιαν περί της αρχαιότητος αυτών, αν δεν υπήρχον αι λοιπαί μαρτυρίαι. Σήμερον οι κάτοικοι καλούσι θέσεις τινάς Πηγήν Αρεθούσης, Κάστρον Οδυσσέως, Νήριτον και Νήϊον, Φόρκυνος λιμένα, και Ρείθρον και πηγήν Μελάνυδρον, αλλά ΤΑΥΤΑ ΕΔΟΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΛΟΓΙΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΗΡΩΝ, ΟΙΤΙΝΕΣ ΑΝΕΖΗΤΗΣΑΝ ΠΕΡΙΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ, ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΝ ΟΤΙ ΑΝΕΥΡΟΝ ΑΥΤΑ ΕΚΑΣΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑΝ ΕΠΙΝΟΙΑΝ».

Ήταν απόσπασμα από το βιβλίο του Α. Μηλιαράκη «ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ νέα και αρχαία του νομού ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ».​
Οι επισημάνσεις και υπογραμμίσεις δικές μας.​

Όπως μόλις διαβάσαμε, στην πραγματικότητα το νησί Ιθάκη δίπλα στην Κεφαλονιά παρέμενε ανώνυμο ή το βάφτιζαν με ονόματα που το υποτιμούσαν όπως: «Μικρή Κεφαλονιά» ή Val di Compare.



Τους περισσότερους αιώνες η ονομασία Ιθάκη πήγαινε, όπως θα δούμε, αλλού και μάλιστα λίγο μετά το 1800 ο λόρδος Βύρων με χαρά διαπίστωνε ότι «ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ που επιτέλους ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ που είναι η ΤΡΟΙΑ και η ΙΘΑΚΗ…»

Δηλαδή τόσο πολύ;​
Γιατί πράγματι, μετά το Μέγα Αλέξανδρο (αυτόν το λάτρη του Αχιλλέα) και τους Ρωμαίους, το όνομα Τροία σβήνει σιγά-σιγά…​
Το ίδιο έγινε και με την Ιθάκη;​
ΙΘΑΚΗ για τους Αθηναίους και την περίοδο ακμής τους ήταν σίγουρα το νησί που έτσι λέγεται σήμερα…​
…(Αν και αυτό το διαψεύσουν άλλες πηγές, τότε είμαι !00 τοις !00 ψεύτης)…​
…Απέναντι η ΣΑΜΗ που σαν τουριστικός προορισμός ήταν στα must και στα in των τότε κατεχόντων. Άρα μέχρι την πολιορκία και συντριβή της το 188 π.Χ., σίγουρα για χιλιάδες κόσμο -λόγω και διάδοσης των ΟΜΗΡΙΚΩΝ ΕΠΩΝ- απέναντι θα ήταν η δύσκολα επισκέψιμη Ιθάκη.​
…Δύσκολα επισκέψιμη για δύο λόγους.​
1ον Λόγω κατοχής της από τους αντίπαλους των Αθηναίων, και νικητών του Πελοποννησιακού πολέμου, ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ και​
2ον Όσον αφορά τη δυτική πλευρά, λόγω του απόκρημνου εδάφους.​
Τα χρόνια εκείνα, Πανεπιστήμια και επιστημονικά συνέδρια, πόρισμα για το ποια είναι η Ομηρική Ιθάκη δεν είχαν βγάλει…​
Τόσες χιλιάδες τουριστών της Σάμης παντού μετέφεραν ότι: «ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΜΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΑΜΕ (πήραμε τα λουτρά μας και επισκεφθήκαμε τα βαλανεία της -Σάμης εννοείται)».​
…Μάλιστα κάποιοι που επισκέπτονταν τότε το Θιάκι έκαναν και αφιερώματα ή έπαιρναν σουβενίρ με επιγραφές όπως «ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ» κλπ.​
Ήταν μια περίοδος τουριστικής ανάπτυξης, η οποία συνεχίστηκε και αργότερα (βλ. ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΑΥΛΗ στη Σκάλα)…​

Παρά τη συστηματική αυτή πλύση εγκεφάλου επί αιώνες, τα κείμενα της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου διίστανται. Μάλιστα ο ΣΤΡΑΒΩΝ, που ποτέ δεν επισκέφθηκε τα νησιά, μεταφέροντας απόψεις άλλων όπως του Απολλόδωρου, διαπιστώνει ότι μάλλον έχουν γίνει τρομερές αλλαγές γιατί η Ιθάκη δεν είναι όπως την περιγράφει ο Όμηρος.


Υπήρχαν και ΑΛΛΕΣ ΙΘΑΚΕΣ;​
ΠΑΛΙΑ είχαμε πολλές ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΕΣ. Σήμερα κανείς δεν συγχέει τις μικρές Αλεξάνδρειες (Ημαθία) με την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.​
Κανείς δεν μπερδεύει τη Νέα Σμύρνη με τη ΣΜΥΡΝΗ, παρά μόνο το δάκρυ, η προσφυγιά, ο πόνος και ο ΝΟΣΤΟΣ.​
Όπως επίσης και τη Σαμοθράκη με το Σαμικό στην Ηλεία, τη ΣΑΜΗ με τη ΣΑΜΟ.​
Έτσι και τότε οι επίσημες πηγές τοποθετούσαν την ονομασία ΙΘΑΚΗ στο σημερινό βραχώδες νησί.​

Η παράδοση όμως αντιστεκόταν και έτσι ο Στράβωνας, ο Απολλόδωρος, ο Σκύψιος, ο Πλούταρχος, ο Σκύλακας νωρίτερα, ο Παυσανίας… ανάλογα με τις πηγές τους και η Ιθάκη που αναγνώριζαν!


Όλοι αυτοί, την Ομηρική διάλεκτο τη μελετούσαν σαν ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Δεν καταλάβαιναν έννοιες.​
Ο ΚΕΦΑΛΛΗΝΑΣ συνομήλικος του Οδυσσέα όμως, όταν έλεγε ΣΑΜΗ εννοούσε τόπο απόκρημνο από τη φοινικική λέξη ΣΑΜΑ…​
Όταν έλεγε ΙΘΑΚΗ εννοούσε τόπο ευθύγραμμο από το ομηρικό ΙΘΥΣ!​

Αν λοιπόν ένας τόπος ονομαζόταν Ρομπαξεκούμπωτη, απλά, η μεν εκκλησία θα υποχρέωνε την πολιτεία να αλλάξει την ονομασία, ενώ ο κόσμος συγχρόνως θα την επισκεπτόταν για τα βαλανεία της.


Μετά από αιώνες, που κατακτητές θα είχαν εξανδραποδίσει τους εκεί Έλληνες, διώξει και εγκαταστήσει αλλοδαπούς, απλά θα είχαν πετάξει το δύσκολο και ο τόπος θα ονομαζόταν ΡΟΜΠΑ ή ROBA (όπως RODA) κατά το λατινικό.


Ευτυχώς όμως, όσον αφορά την Ιθάκη, υπάρχουν αρκετοί ακόμα που καταλαβαίνουν την ΟΜΗΡΙΚΗ σαν μητρική γλώσσα, και όπου πάνε θέλουν να ταιριάζει η τοπογραφία με την ονομασία.

Λέμε ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΠΕΡΑΜΑ και εννοούμε κάτι που είναι Πέρας - ΠΕΡΑΙΑΣ ή ΠΕΡΑΣΜΑ για κάτι.​
…ΚΟΡΙΝΘΟΣ, και αμέσως κοιτάμε την Ακροκόρινθο ενθυμούμενοι και τις κορίνες της γυμναστικής κλπ., κλπ.​
…ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ και αντικρύζουμε το απόλυτα απόκρημνο βουνό κάτω από τη Θράκη ριγμένο στο πέλαγος.​

…ΣΑΜΟΣ απόκρημνη δηλαδή και ο νους μας πάει στον Κερκετέα, αγνοώντας, όντως, προς στιγμή ότι το όνομα μεταφέρθηκε από την ΑΠΟΚΡΗΜΝΗ ΟΜΗΡΙΚΗ ΣΑΜΗ -την παιπαλόεσσα- δηλαδή τη σημερινή Ιθάκη.

Έτσι λοιπόν, όταν λέμε ΙΘΑΚΗ, το μυαλό μας πάει λόγω του ΙΘΥΣ σε ευθείες, που όμως στη φύση δεν υπάρχουν ΠΟΥΘΕΝΑ.



Να το μεγάλο ψέμα.​
ΥΠΑΡΧΟΥΝ σε ένα μέρος και μόνο: Στην Παλική Κεφαλονιάς και ειδικά στην ανατολική ακτογραμμή.​
Αν λοιπόν κανείς θελήσει να εμβαθύνει, έχει να κάνει δύο πράγματα:​
1ον Να διαβάσει από το βιβλίο με τίτλο ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΕΙΕΣ, το κεφάλαιο «ΙΘΥΣ» και​
2ον Να επισκεφθεί το ΛΗΞΟΥΡΙ.

1600022536823.png

Και επανερχόμαστε. Γιατί οι Αθηναίοι έκαναν αυτή την απάτη;


Απλά, επειδή το όνομα Σάμη υπήρχε στην Κεφαλονιά. Λόγω μελέτης της Οδύσσειας επεδείκνυαν σαν Ιθάκη την απέναντι νήσο, ώστε σαν Ίωνες απόγονοι -συγγενείς του Οδυσσέα- να έχουν βλέψεις επί του εδάφους της σημερινής Ιθάκης που τότε κατείχαν οι αντίπαλοί τους Κορίνθιοι.


Και όμως παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, κατά τη Ρώμη και το Βυζάντιο ΑΛΛΗ ήταν η Ιθάκη. Όσο για μετά (και πριν οι Βενετσιάνοι της δώσουν το σημερινό όνομα) αυτή στους χάρτες καταγράφεται σαν Val di Compare και Cefalonia Picciola (Μικρή Κεφαλονιά).


Όσον αφορά το ΒΥΖΑΝΤΙΟ, επί χίλια χρόνια, η μόνη περιγραφή που δίνει σαφείς πληροφορίες είναι της ΑΝΝΑΣ της ΚΟΜΝΗΝΗΣ, από το «έπος» ΑΛΕΞΙΑΔΑ, για το θάνατο του Γυισκάρδου (Ζισκάρ) το 1085.



ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ νέα και αρχαία του νομού ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ, Αντώνιος Μηλιαράκης, 1890, σελ. 168-169.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ αναφερόμεναι εις την γεωγραφίαν Κεφαλληνίας, Σημ. 3. Σελ. 11
.

«ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΘΕΡΟΣ είνε άξιον σημειώσεως διότι το όνομα αυτού μνημονεύεται έτι από του έτους 1085 εν τη ιστορία του Νορμανδού Ροβέρτου Γκισκάρδου, ο οποίος μετά την καθυπόταξιν της Κάτω Ιταλίας εκστρατεύων κατά του Βυζαντινού κράτους, καταληφθείς υπό πυρετού περί το ακρωτήριον τούτο εν τω πλοίω του απεβίωσε τω 1085. Η Άννα Κομνηνή εν τη Αλεξιάδι (Α, σελ. 287) αφηγουμένη τα του Γκισκάρδου προσθέτει ότι ούτος υπό του πυρετού φλεγόμενος εζήτησεν ύδωρ, οι δε περί αυτόν διασκεδασθέντες εις την νήσον προς εύρεσιν ύδατος συνήντησαν χωρικόν, όστις είπεν εις αυτούς «Οράτε ταυτηνί την νήσον Ιθάκην· εν αυτή πόλις μεγάλη πρώην ωκοδόμητο Ιερουσαλήμ, καν τω χρόνω ηρήμωται εν αυτή πηγή ην πόσιμον εσαεί και ψυχρόν ύδωρ αναδιδούσα». Ταύτα ο Ροβέρτος ακούσας κατελήφθη υπό φόβου, διότι συνδυάσας τα ονόματα Αθέρας και Ιερουσαλήμ ενεθυμήθη προφητείαν περί αυτού εξενεχθείσαν άλλοτε έχουσαν ούτω «μέχρι και αυτού Αθέρος άπαντα μέλλεις υποτάξαι· εκείθεν δε εις Ιερουσαλήμ απερχόμενος τω χρεών λειτουργήσεις».


1619804267597.png



Η συνέχεια του άρθρου αυτού είναι εδώ: https://homericithaca.com/threads/54/.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Μπλουζα Κάτω μέρος